Ομιλία για την 25η Μαρτίου 2026 που εκφωνήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Αγχιάλου Θεσσαλονίκης από την προϊσταμένη του νηπιαγωγείου Αγχιάλου Θεσσαλονίκης κυρία Αγαθή Τριανταφύλλη.
Σήμερα είναι μια από τις πιο σημαντικές ημέρες για την πατρίδα και την πίστη μας. Η 25η Μαρτίου είναι μια διπλή γιορτή, γεμάτη φως, ελπίδα και συγκίνηση.
Η μέρα που γιορτάζουμε το διπλό "Χαίρε". Το "Χαίρε" "Κεχαριτωμένη Μαρία" και το Χαίρε, ω Χαίρε Λευτεριά!
Από τη μία πλευρά, γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Τη στιγμή που ο Αρχάγγελος Γαβριήλ έφερε το χαρμόσυνο μήνυμα στην Παναγία, ότι θα φέρει στον κόσμο τον Χριστό. Ένα μήνυμα αγάπης, ελπίδας και σωτηρίας για όλη την ανθρωπότητα. Η Παναγία, με ταπεινότητα και πίστη, είπε το μεγάλο «ναι» και μας δίδαξε τι σημαίνει εμπιστοσύνη στον Θεό.
Από την άλλη πλευρά, τιμούμε την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Θυμόμαστε τους ήρωες που, μετά από χρόνια σκλαβιάς, τόλμησαν να ονειρευτούν την ελευθερία. Αιώνες σκλαβιάς που δεν κατάφεραν όμως να τους δαμάσουν.. Ο ελληνικός λαός δε φοβήθηκε, δεν έχασε το κουράγιο του. Οι Τούρκοι με κάθε τρόπο προσπάθησαν να χάσουν οι Έλληνες την εθνική τους ταυτότητα. Δεν κατάφεραν το σκοπό τους. Στα χωριά οι παπάδες διατηρούσαν τη φλόγα του χριστιανισμού αναμμένη και στα βουνά οι κλεφταρματωλοί χόρευαν και πολεμούσαν σαν σε γιορτή. Άνθρωποι απλοί, αλλά γενναίοι. Με πίστη στον Θεό και αγάπη για την πατρίδα, στάθηκαν ενωμένοι και αγωνίστηκαν για ένα καλύτερο μέλλον.
Ποια ήταν τα μέσα που είχαν στη διάθεσή τους οι ηρωικοί εκείνοι αγωνιστές; Λιγοστά ασφαλώς. Είχαν όμως κάτι πολύ σπουδαιότερο μες στην καρδιά τους: Την απόφαση και το φλογερό πάθος για τη λευτεριά. Απέναντί τους στεκόταν η πανίσχυρη Οθωμανική αυτοκρατορία σίγουρη για το μεγαλείο της και τη δύναμή της. Να σημειωθεί ότι την εποχή εκείνη οι μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης δεν ήταν διατεθειμένες να ανεχτούν επαναστατικά κινήματα που θα τους έφεραν σκοτούρες. Η ιερή συμμαχία που οργάνωσαν ήταν να καταπνίξουν με τα όπλα κάθε επαναστατικό κίνημα.
Χωρίς αμφιβολία, ο αγώνας αυτός έχει την ουσία και τις διαστάσεις ενός θαύματος. «Γιατί στο θαύμα κι όχι στη λογική, χρωστάει την ανάστασή του το Γένος», έγραψε ο στρατηγός Μακρυγιάννης.
Η λογική έλεγε ότι οποιαδήποτε προσπάθεια εξέγερσης απέναντι στην Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν, εκ των προτέρων, καταδικασμένη σε αποτυχία, όπως είχε γίνει και στο παρελθόν µε τα διάφορα προεπαναστατικά κινήματα.
Ο Κολοκοτρώνης, αυτή η ηγετική µορφή του αγώνα, γράφει στα αποµνηµονεύµατά του: «Ο κόσµος µάς έλεγε τρελούς. Ηµείς, αν δεν είµεθα τρελοί δεν εκάναµε την Ε̟πανάσταση, διότι ηθέλαµε συλλογισθεί δια ̟πολεµοφόδια, καβαλαρία και πυροβολικό». Κι όμως, η μεθοδική προετοιμασία από τη Φιλική Εταιρεία, οι Κλέφτες και οι Αρµατολοί, η θέληση και η αγωνιστικότητα του λαού και το σύνθημα : «Ελευθερία ή Θάνατος» έφεραν το ποθούµενο. «Όταν α̟ποφασίσαµε να κάµωµε την Ε̟πανάσταση», γράφει ο Κολοκοτρώνης ο γέρος του Μοριά στα Αποµνηµονεύµατά του, «δεν εσυλλογισθήκαµε ούτε ̟όσοι είµεθα ούτε ̟ως δεν έχουµε άρµατα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας ̟πόλεις… αλλά ως µία βροχή σε όλους µας ήταν η ε̟πιθυµία της Ελευθερίας µας και όλοι εσυµφωνήσαµε εις αυτόν το σκο̟πό και εκάναµε την ε̟πανάσταση». Από την Ήπειρο ως το Μοριά και από τη Ρούµενη ως τη Μακεδονία και τα νησιά, ξέσπασε η φλόγα της επανάστασης. Ήταν το ξέσπασµα ενός βασανισµένου και ταπεινωµένου λαού. Ο ραγιάς αρµατώνεται, γίνεται ασυµβίβαστος αγωνιστής και επαναστατεί απέναντι σ΄ έναν εχθρό που είχε τα πάντα: στρατό, στόλο, χρήµατα και τη νοµιµότητα του κυρίαρχου. Η επανάσταση στη Μακεδονία, στη Θεσσαλία, στην Ήπειρο και στα νησιά του Αιγαίου πνίγηκε στο αίµα. Μόνο στην Πελοπόννησο και στη Στερεά Ελλάδα, ο αγώνας πέτυχε και ευδοκίµησε. Ονόµατα όπως: Κολοκοτρώνης, ∆ιάκος, Παπαφλέσας, Καραϊσκάκης, Υψηλάντης, Μπουµπουλίνα, Κανάρη αλλά και Βλατσιώτης, Γιάννης Φαρµάκης, έχουν µείνει στην Ιστορία ως παραδείγµατα ηρωισµού και αυτοθυσίας. Είναι µορφές που πήραν µυθικές διαστάσεις στη συνείδηση του λαού µας. Τοπωνύµια όπως: ∆ραγατσάνι, Βαλτέτσι, ∆ερβενάκια, Μανιάκι, Αλαµάνα, Αραπίτσα περιβάλλονται µε το στεφάνι της δόξας, της ηρωικής αντίστασης και της θυσίας. Η άλωση της Τριπολιτσάς, η σφαγή της Χίου, η καταστροφή των Ψαρών, η έξοδος του Μεσολογγίου αποτελούν κορυφαίες στιγµές του αγώνα, αποτελούν ολοκαυτώµατα ψυχών και σωµάτων, που συγκίνησαν όλον τον κόσµο και δηµιούργησαν ισχυρό ρεύµα Φιλελληνισµού στην Ευρώπη.. Όµως, ανάλογα µε το αίµα που χύθηκε, το πρώτο ανεξάρτητο ελληνικό κράτος περιορίστηκε στα στενά όρια της Πελοποννήσου, της Στερεάς Ελλάδας και των Κυκλάδων. Καταλυτικός παράγοντας για τη µη πραγµατοποίηση όλων των εθνικών στόχων ήταν οι εµφύλιες διαµάχες. Γιατί εκτός από τη φωτεινή πλευρά της Επανάστασης, θα πρέπει να αναφέρουµε και τη σκιώδη πλευρά της, που δεν ήταν άλλη από τη δολερή διχόνοια, ανάµεσα στους πολιτικούς και στρατιωτικούς, η οποία δίχασε τον τόπο, έβλαψε την επανάσταση και έθεσε σε κίνδυνο την επιτυχία της.
Σήμερα, εμείς στεκόμαστε με σεβασμό και ευγνωμοσύνη απέναντι σε όλους εκείνους που θυσιάστηκαν. Χάρη σε αυτούς μπορούμε να ζούμε ελεύθεροι, να μιλάμε τη γλώσσα μας, να κρατάμε τις παραδόσεις μας και να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με αξίες.
Και εδώ είναι ο δικός μας ρόλος, ως εκπαιδευτικοί και ως γονείς. Να μεταδώσουμε στα παιδιά μας όχι μόνο τη γνώση της ιστορίας, αλλά και το νόημά της. Να τους μάθουμε τι σημαίνει ελευθερία, σεβασμός, ενότητα και αγάπη.
Γιατί η ελευθερία δεν είναι δεδομένη. Είναι ένα πολύτιμο αγαθό που χρειάζεται να το τιμάμε κάθε μέρα. Με τις πράξεις μας, με τη συμπεριφορά μας, με τον τρόπο που φερόμαστε ο ένας στον άλλον. Μονιασμένοι είμαστε ακαταμάχητοι.
Ας κρατήσουμε όλοι μέσα στην καρδιά μας το μήνυμα αυτής της ημέρας: πίστη, ελευθερία, αγάπη και ενότητα έτσι ώστε να μπορέσουμε να σταθούμε άξιοι συνεχιστές της ιστορίας μας!
Χρόνια πολλά σε όλους! Ζήτω το 1821!
Ζήτω η Ελλάδα!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου