Κυριακή 30 Αυγούστου 2026

Κυριακή 30 Αυγούστου 2026 Αγίου Αλεξάνδρου Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως στην ενορία Μιαμούς Ηρακλείου Κρήτης

 Ο Άγιος Αλέξανδρος, Πατριάρχης Κωνσταντινου-πόλεως, εορτάζει στις 30 Αυγούστου και αποτελεί ένα από τα πιο φωτεινά παραδείγματα ακλόνητης πίστης, πνευματικής αγρυπνίας και προστασίας της Ορθοδοξίας.
 Αγαπητοί αδελφοί, σήμερα η Αγία μας Εκκλησία ανοίγει τις πύλες της για να τιμήσει έναν μεγάλο προστάτη της πίστεώς μας, έναν αληθινό στύλο της Ορθοδοξίας, τον Άγιο Αλέξανδρο, Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως. Η μνήμη του δεν είναι απλώς μια ιστορική αναδρομή στο παρελθόν, αλλά μια ζωντανή πηγή έμπνευσης, πνευματικού ανεφοδιασμού και παραδείγματος για τη δική μας ζωή.
 Ο Άγιος Αλέξανδρος έζησε σε μια εποχή εξαιρετικά κρίσιμη για την Εκκλησία, τον 4ο αιώνα μ.Χ., όταν η χριστιανική διδασκαλία δεχόταν σφοδρά πλήγματα από την αιρετική διδασκαλία του Αρείου. Αν και ανέλαβε τον πατριαρχικό θρόνο σε προχωρημένη ηλικία, η ψυχή του παρέμεινε νεανική, γεμάτη ζήλο, αγάπη για τον Θεό και αφοσίωση στο ποίμνιό του.
 Υπήρξε ο έμπιστος συνεργάτης του Αγίου Μητροφάνους, τον οποίο και εκπροσώπησε επάξια στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια το 325 μ. Χ.
    Παρά το γήρας του, περιόδευσε στη Μακεδονία, τη Θράκη και τη Θεσσαλία για να στηρίξει τους πιστούς και να μεταδώσει τις ορθές αποφάσεις της Συνόδου.
    Αντιμετώπισε με σθένος και πύρινους λόγους τις κακοδοξίες, κατατροπώνοντας τα επιχειρήματα των αιρετικών.
    Το μεγαλύτερο μάθημα που μας αφήνει ο Άγιος Αλέξανδρος είναι η δύναμη της θερμής προσευχής. Όταν ο αυτοκράτορας, παρασυρμένος από τους αιρετικούς, τον διέταξε να δεχτεί τον Άρειο σε κοινωνία, ο Άγιος δεν στηρίχθηκε σε ανθρώπινες δυνάμεις ή πολιτικές συμμαχίες. Κλείστηκε στο ναό της Αγίας Ειρήνης, έπεσε στο έδαφος και προσευχόταν μέρα και νύχτα με δάκρυα, ζητώντας από τον Θεό να προστατεύσει την Εκκλησία Του από τη διαστρέβλωση της αλήθειας. Και ο Κύριος εισάκουσε την προσευχή του, δείχνοντας ότι η αλήθεια πάντα θριαμβεύει.
    Αδελφοί μου, ζούμε σε μια εποχή όπου οι αξίες κλονίζονται και η πίστη μας συχνά δοκιμάζεται από σύγχρονες «αιρέσεις» – τον υλισμό, τον εγωισμό, την αδιαφορία για τον συνάνθρωπο και την απομάκρυνση από τον Θεό.
  Ο Άγιος Αλέξανδρος μας καλεί σήμερα να αναλογιστούμε:
  Πόσο προστατεύουμε την πίστη μας στην καθημερινή μας ζωή;
    Πόσο συχνά καταφεύγουμε στην προσευχή όταν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες;
    Έχουμε την ταπεινότητα και την αγαθότητα που χαρακτήριζαν εκείνον;
  Ας ικετεύσουμε τον Άγιο Αλέξανδρο να είναι πρεσβευτής μας στον Θρόνο του Θεού. Ας του ζητήσουμε να μας χαρίζει δύναμη, πνευματική εγρήγορση και την ειρήνη στις καρδιές μας. Είθε η ζωή του να φωτίζει τα βήματά μας και να μας οδηγεί στην οδό της σωτηρίας.
    Χρόνια πολλά σε όσους και όσες εορτάζουν! Αμήν.

Πέμπτη 13 Αυγούστου 2026

Πέμπτη 13 Αυγούστου 2026 Μεγάλη Παράκληση και το κέρασμα στο τέλος στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Αγχιάλου Θεσσαλονίκης.

 ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ

       Αγαπητοί μου αδελφοί,
  Αξιωθήκαμε και φέτος, με την χάρη του Τριαδικού Θεού, να διανύσουμε το στάδιο της νηστείας του Δεκαπενταύγουστου και να φτάσουμε απόψε στην τελευταία Ιερά Παράκληση προς την Υπεραγία Θεοτόκο. Όλες αυτές τις ημέρες, οι ναοί μας πλημμύρισαν από τους πονεμένους αλλά και ελπιδοφόρους ήχους των Παρακλητικών Κανόνων. Καταθέσαμε μπροστά στο σεπτό Της Εικόνισμα τα δάκρυα, τις αγωνίες, τις ασθένειες και τις κρυφές ελπίδες της ψυχής μας.
   Απόψε, καθώς ολοκληρώνεται αυτή η πνευματική πορεία, στεκόμαστε μπροστά Της όχι μόνο με αιτήματα, αλλά κυρίως με βαθιά ευγνωμοσύνη.
    1. Η Παναγία ως Καταφύγιο και Μεσίτρια
    Η περίοδος αυτή ονομάζεται δικαίως το «Πάσχα του καλοκαιριού». Γιατί, όπως το Πάσχα του Κυρίου μάς ελευθέρωσε από τον θάνατο, έτσι και η Κοίμηση της Θεοτόκου γίνεται για εμάς πέρασμα στην αιώνια ζωή.
    Η Παναγία δεν εγκαταλείπει τον κόσμο με την Κοίμησή Της. Αντίθετα, «εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε».
   Έγινε η μάνα όλου του ανθρωπίνου γένους, η Μεσίτρια που μεταφέρει κάθε δικό μας αναστεναγμό στον θρόνο του Υιού Της.
· Η δική μας στάση: Μας ζητά μόνο καθαρή καρδιά.
· Το δικό Της δώρο: Αστείρευτη παρηγοριά και ελπίδα.
    2. Η Υπόσχεση της Τελευταίας Παράκλησης
Απόψε, ψάλλοντας τα τελευταία Μεγαλυνάρια, δίνουμε μια σιωπηλή υπόσχεση στην Κυρία Θεοτόκο:
  Να μην απομακρυνθούμε από τη στοργική μητρική Της αγκάλη τώρα που τελειώνει ο Δεκαπενταύγουστος.
· Να κρατήσουμε ζωντανή την πνευματική εγρήγορση, τη νηστεία, την προσευχή και την αγάπη για τον πλησίον στην καθημερινότητά μας.
· Να μιμηθούμε την ταπεινότητά Της, την υπακοή Της στο θέλημα του Θεού και την αστείρευτη συγχωρητικότητά Της.
    Η Παναγία είναι η «Οδηγήτρια». Μας δείχνει πάντα τον Χριστό και μας ψιθυρίζει: «Ότι αν λέγει υμίν, ποιήσατε».
Αδελφοί μου,
 Ας μην επιτρέψουμε στη φθορά της καθημερινότητας να σβήσει τη φλόγα που άναψε στις καρδιές μας αυτές τις δεκαπέντε ημέρες. Φεύγοντας απόψε από τον Ναό, ας πάρουμε μαζί μας την ειρήνη Της.
    Είθε η Μεγαλόχαρη να σκεπάζει τις οικογένειές μας, να χαρίζει υγεία στους ασθενείς, παρηγοριά στους θλιβομένους και να μας αξιώσει όλους να εορτάσουμε πανηγυρικά και με καθαρή συνείδηση την Ένδοξη Κοίμησή Της.
 Χρόνια πολλά, ευλογημένα και καλό Δεκαπενταύγουστο!