«Σταυρός ὑψοῦται, καί κόσμος ἐκ πλάνης ἐλευθεροῦται...»
Η Εκκλησία μας σήμερα ντύνεται με τη λαμπρότητα της πνευματικής χαράς και μας καλεί να στρέψουμε τα βλέμματα και τις καρδιές μας στο πιο ιερό, το πιο δυνατό και το πιο ελπιδοφόρο σύμβολο της πίστης μας: τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό του Κυρίου μας. Η Παγκόσμιος Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού δεν είναι απλώς η ανάμνηση ενός ιστορικού γεγονότος που συνέβη στους Αγίους Τόπους από την Αγία Ελένη, αλλά είναι μια διαρκής, παγκόσμια και προσωπική πρόσκληση για πνευματική αφύπνιση και ανάσταση.
Η σημερινή ημέρα μας μεταφέρει νοερά στα Ιεροσόλυμα του 326 μ. Χ.. Η ευσεβής αυτοκράτειρα Αγία Ελένη, μετά από επίμονες έρευνες, βρίσκει στον Γολγοθά τον χαμένο Σταυρό του Χριστού, θαμμένο κάτω από τη γη. Η παρουσία του αποκαλύπτεται από το ευωδιαστό φυτό που φύτρωσε στο σημείο εκείνο, τον βασιλικό.
Για να μπορέσει το συγκεντρωμένο πλήθος των πιστών να δει και να προσκυνήσει το ιερό ξύλο, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Μακάριος ανέβηκε στον άμβωνα και ύψωσε τον Τίμιο Σταυρό στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Τότε, οι πιστοί, συγκλονισμένοι, άρχισαν να ψάλλουν με μια φωνή το «Κύριε ελέησον», το οποίο αντηχεί μέχρι σήμερα στους ναούς μας.
Πριν από τη θυσία του Χριστού, ο σταυρός ήταν το πιο ατιμωτικό όργανο θανατικής εκτέλεσης. Ήταν συνώνυμο της κατάρας, της ντροπής και του πόνου. Όμως, επάνω στον Σταυρό, ο Κύριος έχυσε το Πανάγιο Αίμα Του. Με τη δική Του θυσία, μεταμόρφωσε το ξύλο της κατάρας σε Ξύλο Ζωής.
Όπως μας θυμίζει ο Άγιος Ανδρέας Κρήτης, με την ύψωση του Σταυρού υψώνεται και η ανθρωπότητα που ήταν πεσμένη στη γη από το βάρος της αμαρτίας. Ο Σταυρός έγινε:
Το κλειδί που άνοιξε ξανά τις πύλες του Παραδείσου.
Το ανίκητο όπλο κατά του διαβόλου και του θανάτου.
Η γέφυρα που ενώνει τη γη με τον ουρανό.
Αδελφοί μου, ο Χριστός μας είπε: «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει τον σταυρό του και ας με ακολουθεί». Ο καθένας από εμάς φέρει τον δικό του καθημερινό σταυρό:
Τον σταυρό των ασθενειών και της σωματικής αδυναμίας.
Τον σταυρό των θλίψεων, της αδικίας και των δοκιμασιών.
Τον σταυρό του καθημερινού πνευματικού αγώνα ενάντια στα πάθη μας.
Όταν όμως σηκώνουμε τον σταυρό μας χωρίς γογγυσμό, αλλά με πίστη και υπομονή, τότε δεν είμαστε μόνοι. Ο ίδιος ο Χριστός γίνεται συγκυρηναίος μας. Κάθε δικός μας σταυρός κρύβει μέσα του την ελπίδα της Ανάστασης. Δεν υπάρχει Ανάσταση χωρίς Σταυρό, αλλά και δεν νοείται Σταυρός που να μην καταλήγει σε Ανάσταση.
Σε έναν κόσμο που συχνά παραπαίει, που ζει μέσα στο άγχος, την ανασφάλεια και τον πνευματικό προσανατολισμό, ο Σταυρός του Χριστού στέκει ως ο απόλυτος φάρος ελπίδας. Μας διδάσκει την ανιδιοτελή αγάπη, τη συγχώρεση και την ταπείνωση.
Ας υψώσουμε, λοιπόν, τον Τίμιο Σταυρό μέσα στις καρδιές μας. Ας γίνει το στήριγμά μας στις δυσκολίες και η προστασία μας σε κάθε πειρασμό. Όταν κάνουμε το σημείο του Σταυρού, ας το κάνουμε με συνείδηση, ευλάβεια και πίστη στη δύναμή Του.
Είθε ο Εσταυρωμένος και Αναστάς Κύριος, με τη χάρη του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, να ευλογεί τις οικογένειές μας, να χαρίζει υγεία, ειρήνη στον κόσμο και να καθοδηγεί τα βήματά μας προς τη σωτηρία.Αμήν!
Χρόνια πολλά και ευλογημένα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου