ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΩΝ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ΙΕΡΕΩΝ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΑΓΧΙΑΛΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.
Σήμερα, κάτω από τους θόλους του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου, η επίγεια Εκκλησία συναντά την επουράνια σε μια κοινή προσευχή βαθιάς ευγνωμοσύνης. Επιτελούμε το ιερό μνημόσυνο των πνευματικών μας πατέρων και καθοδηγητών· των μακαριστών Αρχιερέων και Ιερέων που ανάλωσαν τη ζωή τους στη διακονία αυτού του τόπου, κρατώντας άσβεστη τη φλόγα της πίστης και της ρωμιοσύνης.
Η Αγχίαλος της Θεσσαλονίκης, ένας τόπος σμιλεμένος με τους καημούς, την εργατικότητα και τις βαριές θύμησες της προσφυγιάς, βρήκε διαχρονικά στους λειτουργούς του Υψίστου το στήριγμα, την παρηγοριά και την ελπίδα.
Στρέφοντας σήμερα ευλαβικά τη μνήμη μας στο παρελθόν, μνημονεύουμε πρωτίστως τους μακαριστούς Ποιμενάρχες της Ιεράς Μητροπόλεως Πολυανής και Κιλκισίου:
Τον Μητροπολίτη Χαρίτωνα, τον πράο και φιλόστοργο πνευματικό πατέρα.
Τον Μητροπολίτη Ιωακείμ, τον στυλοβάτη της τοπικής εκκλησίας σε δύσκολους καιρούς.
Τον Μητροπολίτη Αμβρόσιο, το δυναμικό και άοκνο εργάτη του Ευαγγελίου.
Τον Μητροπολίτη Απόστολο, το σεμνό και ιεροπρεπή ιεράρχη της αγάπης.
Τον Μητροπολίτη Εμμανουήλ, τον λόγιο και αφοσιωμένο ποιμένα που πρόσφατα ολοκλήρωσε την επίγεια πορεία του.
Εκείνοι, με την αρχιερατική τους ευλογία, καθοδηγούσαν το χριστεπώνυμο πλήρωμα. Δίπλα τους, όμως, στην καθημερινή βιωτή της ενορίας, υπήρξαν οι δικοί μας άνθρωποι, οι απλοί και θυσιαστικοί λευίτες. Οι μακαριστοί ιερείς που έγιναν ένα με την ιστορία της Αγχιάλου:
Ο παπά – Αριστείδης
Ο παπά – Νικόλαος
Ο παπά – Στυλιανός
Ο παπά – Ευστάθιος.
Αυτοί οι ιερείς δεν υπήρξαν απλοί τελετουργοί. Ήταν οι πνευματικοί οδηγοί που μοιράστηκαν τις χαρές και τις λύπες κάθε σπιτιού. Ήταν εκείνοι που μας αναγέννησαν στο άγιο Βάπτισμα, που μας μετέδωσαν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, που στάθηκαν δίπλα στον πόνο, στην ασθένεια και στον αποχαιρετισμό των δικών μας προσώπων.
Κάθε γωνιά αυτού του ναού, κάθε εικόνα και κάθε ιερό σκεύος φέρει το αποτύπωμα των δικών τους χεριών. Τα χέρια αυτά, που σήμερα αναπαύονται στο χώμα προσμένοντας την κοινή Ανάσταση, ήταν εκείνα που υψώνονταν καθημερινά προς τον θρόνο του Θεού, αναπέμποντας δεήσεις για την προκοπή και την ευλογία της Αγχιάλου.
Αδελφοί μου, το καλύτερο μνημόσυνο για τους πνευματικούς μας πατέρες δεν είναι μόνο τα κόλλυβα και οι προσευχές που προσφέρουμε σήμερα. Είναι να κρατήσουμε ζωντανές τις παρακαταθήκες τους. Είναι να παραμείνουμε ενωμένοι γύρω από την Αγία Τράπεζα, να αγαπάμε την Εκκλησία μας και να μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας την ίδια ακριβώς ορθόδοξη πίστη, την εργατικότητα και το ενοριακό πνεύμα που εκείνοι μας δίδαξαν.
Ας είναι η μνήμη των μακαριστών Αρχιερέων και Ιερέων της ενορίας μας αιώνια. Είμαστε βέβαιοι ότι, καθώς στέκονται τώρα μπροστά στο επουράνιο θυσιαστήριο, συνεχίζουν να προσεύχονται και να μεσιτεύουν για την Αγχίαλο και για τον καθέναν από εμάς ξεχωριστά.
Αιωνία αυτών η μνήμη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου